Hageprat

20170719_104936.jpgNå er det tid for litt hageprat igjen, for nå er det ei stund sidan seist. I fjor la eg tulipanlauk i jorda før frosten kom, og i vår venta eg spent. Det var vel på den tida me måla huset, i mai trur eg. Då såg eg nokre grøne blader med ein liten knopp. Eg venta spent og tålmodig, like før tulipanen var i ferd med å blomstre så såg eg at eit dyr hadde ete heile blomsten.. Eg blei så skuffa, og mistanken gjekk fort til Simba. Nå i ettertid er eg ikkje så sikkert på at det var Simba som åt dei opp, eg mistenker rådyra. Slik kan det gå.
20160917_131021
Det er slik det er med hagen, ein puttar noko i jorda, bygger opp spenninga og håpar at det veks seg fint og frodig. Og viss det går bra så blir ein heilt i ekstase og går det dårlig vil ein berre gløyme heile nederlaget. Hage altså, at det kan vere så moro og så engasjerande! 20170718_095216.jpg20170718_094122.jpg
Bak dei søte dyra er den fine rosebusken. Den byrja å blomstre tre dagar før bryllaupet, eg blei såg glad då eg oppdaga det. 20170718_101725.jpg
20170718_094738
Rosebusk eller ei, nokon må jobbe i slåtten og. Flinke arbeidskarar.
20170718_100529.jpg
Eg har fleire planer for hagen i åra som kjem, dette året har eg mest luka og haldt ugras vekk. Eg har planta ein bærbusk og har fått eit steinbedd som eg skal planlegge. Høgt på ynskjelista stend eit drivhus, men me får sjå. Hengekøye er og høgt prioritert, men det er til avslapping. Eg blir så inspirert av hageblader og særlig Hagen min på NRK. Det er så mykje fint folk får til, uansett klima. Ein får til det ein vil.

Pilea

Akkurat nå er det huset som tek mesteparten av tida, samtidig som eg har vore litt sjuk nå og derfor har det blitt dårlig med oppdatering. Eg steller i blomsterbeda etter vinteren og eg ser at det kjem opp mange laukar, så moro! Eg la jo i blant ana tulipanar i fjor, moro altså!

Nå til overskrifta, Pilea er jo ein populær plante og ha i hus, og ikkje for utan grunn. For den er så lettstelt og veks så fint. Eg ville dele min opp litt, for eg synes att den blei for tett og det gjekk veldig greitt. Dei miste avleggarane har eg hatt oppi vatn og det tok ikkje mange dagane før dei la nye røter. Dei litt større hadde eg rett oppi jord og det gjekk fint.
Eg har ein del igjen, så eg må få gitt bort til nokon fleire ser eg, eg fyller så fort opp glaskarmane av ein eller ana grunn.
_DSC9503
_DSC9506.JPG
_DSC9511.JPG
_DSC9513.JPG
_DSC9516.JPG
Planter og blomar gjer meg så glad, i alle fall dei lettstelte og takknemlige.
Ha ein fin sondag!

Hus og hage

Hei! Nå er me i full gang med husprosjekt, snekkerane gjer ein fantastisk jobb og me ser forandring frå dag til dag. Det er så moro, dette kjem til å bli så fint og me gleder oss til sluttresultatet. Her er status på huset akkurat nå, riving og skrot. Simba elskar denne delen av prosessen, han er ein skrotnisse som gjerne vil spare på alt. Haha..img_20160917_144936

Det får bli meir husprat når me har kome lengre, akkurat nå er det ikkje så mykje å vise fram. Nå blir det litt hageprat. I sommar blei eg så inspirert då me var i København. Då var me innom kongens hage og sjølvsagt botanisk hage og det var så vakkert der. Eg leitar etter inspirasjon i andre sine hagar, blomsterbutikkar og på nett og kjem til å legge ned ein del arbeid for å få det fint og frodig. Eg ynskjer meg ein hage som er fin heile året, ein hage som både er lettstelt og frodig.
_DSC3002.JPG
20160917_131021DSC_2913 (2).JPG

Til våren vil me mest sannsynleg flytte inn i huset vårt, og då synes eg at det er koselig å ha noko og glede seg til. Derfor har eg sett laukblomar ned i jorda i håp om at det vil blomstre fint til våren.  Eg elskar tulipanar, dei er elegante, takknemlige og fargerike, så eg håpar at dei vil trivast her. Simba har tendensar til å grave i blomsterbed, men me får ta ein vurdering av friheten hans. DSC_2390
_DSC3111.JPG
Eg har pynta opp både brua og mjølkerampa med lyng, det gjer seg så på hausten synes eg. Eg får gå på tur med Simba og Pascal, det er så fint ute i dag. Ha ein framleis fin sundag! 🙂

Simba 1 år

Tenk at det allereie er eitt år sidan vår vesle hund vart fødd. Sidan den gong har han øydelagt fleire par sko, gått laus på potteplaner og stikke av med garnnøste. Det er sjølvsagt nesten uendelig med frustrasjonar å ha valp, men og så mange gleder. Eg kjenner meg heldig og stolt som har han som familiemedlem. For Simba er ein lydig, snill og rolig hund som elskar å vere i sentrum hjå menneske han kjenner men kan bli usikker blant fremmende. Han er elskverdig og oppfører seg av og til som eit lite barn. Pascalpus er sjølvsagt sjefen og sett grenser for han, men dei er bestevenner likevel.

Simba 1 år (7 of 7).jpg
Simba er utrulig glad i mat, og han vil aller helst ha alt det som me et. Sjølvsagt får han ikkje det, det kan skje at han får middagsrestar eller liknande, men stort sett går det i tørrfôr. Når Simba i dag fylte sitt fyrste år, måtte me nesten gjera litt stas på han. Eg kjøpte ei pakke med middagspylser og hang dei opp i treet. Han forsto god tid i førevegen at noko spennande ville skje, trur nok han merka at me var like spente som han.

SITT – BLI – VERSEGOD !

simba-1-ar-6-of-7simba-1-ar-5-of-7simba-1-ar-3-of-7simba-1-ar-2-of-7simba-1-ar-4-of-7
Etterpå var han stappmett, men likevel tok han med seg den siste pylsa heim. Trur han sparte den til kveldsmat. Utrulig moro med bursdag, Gratulerer med dagen Simba vår!

Hjarte-krans

DSC_2730.JPG

Lauvet har nettopp sprette her me bur. Det ljosegrøne lauvet viser seg frå sin beste side.
Både naivt og vakkert på sama tid, som om det alltid vil koma solskinsdagar.
Draumen frå i fjor er eit fjernt minne og treet vil bli verdsett igjen. Det er tid for å vise seg fram for våren!

DSC_2722.JPG
Har du lyst til å lage ein krans sjølv er det veldig enkelt. Du treng berre ein tjukk ståltråd som du formar til eit hjarte, ein tynn ståltråd og bjørkeris. Ei tang, hyssing og eventuelt dekorasjon om band eller ana pynt kan vera greitt.

DSC_2715.JPG
Legg bjørka rundt den tjukke ståltråden og surr rundt ståltråd, dander og ordne slik at det blir slik som du vil ha kransen. Fyldig eller tynn som eg har laga.

DSC_2734.JPG
Perfeksjon er ikkje eit omgrep eg kjenner meg att i, synes det er mykje finare når ein ser at noko er heimelaga og kanskje har litt feil og manglar. Eg er nok litt rar slik, men det blir bare enda meir interessant når det ikkje er perfekt.
Ha ein fin dag!

Vakker vårdag

Nye blader i posten, fri på ein fredag og solskin gjer denne dagen ganske så bra. Nå som eg har heldt på å sådd så har eg funnet ut at eg har gjort nokre nybyrjar-feil. Eg har sådd frøa altfor tett, så noko har eg klart å fordele i nye avispapir-potter, mens noko ana må eg prikle som det så fint heiter. Eg er fryktelig spent på om det i det heile tatt blir noko i minikjøkenhagen min, – eg får bare prikle og ordne på så best eg kan.

DSC_2561.JPGDSC_2568.JPGDSC_2564.JPG

Ha ein fin vårdag!

Såtid

Våren er jammen meg ein uføreseieleg tid, i går var det heilt kvitt mens i dag er det sol og ikkje langt i frå å vera bart. Eg ser at krokusane er på veg opp frå blomsterbedet og graset byrjar å bli grønt. Ei herlig tid som ein berre må nyte ved ledige stunder.
DSC_2530
Eg har nokre hageplaner for denne sumaren, ikkje dei aller største på grunn av at me skal ta over garden og vil derfor ha nok å jobbe med framover. Men litt vil eg få til uansett, ein må jo uansett starte i det små. Eg skal planlegge min framtidige hage i grove trekk og stelle med hagen her me bur nå. Eg skal for det meste så i krukker og plante ut nokre laukblomar. Eg skal prøve å lære hunden i huset at han ikkje må la seg freiste til å herje med ein syrinbusk eller leike opp i bedet, før eg investerer i planter og buskar.

Fleire av inne-plantene mine har fått gjennomgått av dei firbeinte ovanfor, så tilvenning av å omgås planter og buskar utan å bruke dei som leike er heilt nødvendig før eg kan starte med heilt dei store prosjekta. I glaskarmen veks det litt av kvart, herlig å sjå at eg får det til. Veldig moro, sjølv om det sikkert er idiotsikkert.

DSC_2527

Forglemmegei

Det er noko spesielt med forglemmegei, den skil seg ut på ein spesiell måte synes eg. Eg tenkte at eg ville dele diktet om korleis forglemmegei fekk dette namnet. Eg synes det er så søtt, at eg nesten kunne hatt det på veggen.

_DSC1095

Når våren kjem, flyr ein engel gjennom verda og kallar på alt som skal opp av jorda.

Fyrst seier engelen: Vesle snøklokker, vakn opp! Så kjem snøklokkene fram. Så seier engelen: Mine skjønne hestehov, vakn opp! Og hestehoven tittar fram. Deretter blåveis og kvitveis – alle vårblomane, ein etter ein. Og alt saman kjem: graset, lauvet på trea, og hele sommaren kjem.

Men så var det ein liten blom som venta og venta. Er det ikkje snart min tur, tenkte blomen, for den ville så gjerne hilse på sola og sommaren. Men ennå hadde ikkje engelen kalla på den.

«For – glem – meg ei» kviskra blomen. «Ja, det er sant» svara engelen. For han høyrer kva alle blomstrane kviskrar.

Forglemmegei skal du heite frå denne dag! Og slik fekk blomen namn. Alltid stend den og ser opp i himmelen – liksom den heile tida takkar for at den ikkje blei gløymt.1435327385642[1]
20150626_171107[1]