Kjærleik

Eg er så lukkelig, på laurdagen gifta eg meg med verdas flottaste og snillaste mann. Me flytta inn på garden tre veker før bryllaupet skulle stå. Det har vore hektisk og stressande, for utan familie og venner hadde me aldri hatt sjans. Me har så mange fine folk rundt oss og eg blir heilt rørt over kor mykje dei har stilt opp. Bryllaupet har vore ein stor jobb, og me har levd i ei «jobbe-boble». Der me har stått opp tidlig, jobba med hus og låven og avslutta ved leggetid. Me har ikkje hatt tid til fjellturar, sosiale arrangement og kjærast-tid, alt har gått til planlegging og jobbing. Nå som alt er over så kjenner eg meg litt tom, eg har grått mykje dagane etter bryllaupet. Det vekker så mange kjensler, som eg ikkje har hatt tid til å kjenne på før nå. Det er mest gledestårer, eg les gjennom kort og helsingar og blir så rørt. Eg gret ein skvett og tenkjer kor heldige me er, me har lært mykje om oss sjølve og kvarandre i denne prosessen. Eg har fått kjenne på kor sterk denne kjærleiken er, og kor fint det er å ha ein bestevenn og kjærast. Eg er sikker på at eg er verdas lukkeligaste og det er vel derfor kjenslene går løpsk. Det er så overveldane og eg sit att med så mange intrykk. Dette blei eit personleg innlegg, men akkurat nå trong eg og sette ord på kva eg kjenner. Nå framover når ryddinga er over, så skal eg sysselsette meg med hobbyar igjen, og det skal bli heilt fantastisk !!
20170715_152821.jpg

Eg gledar meg så

20170701_1550261.jpgOm 15 dagar stend eg der, med lort under neglene og ein heilt vedunderleg kjole. Perfekt kan det ikkje bli, men det er heller ikkje meininga. Me har framleis litt og gjere før dagen er her, men det byrjar verkelig og kjennes at me snart er i mål. Sjølv om eg er sliten og min framtidige mann og er det, så kjenner eg meg så lykkelig. Me har nettopp flytta inn på garden og eg skal gifte meg med den snillaste mannen eg kjenner. Eg føler meg så heldig. Tida nå går til rydding på låven, koma på plass i huset og dei seiste detaljane før alt er på plass. Eg kosar meg med førebuingane, og eg gledar meg verkelig til eg sit i den frisørstolen igjen, og korleis eg då vil føle meg. *Det kriblar i magen.
IMG_20170630_134857_843[1]
IMG_20170701_163023_944[1].jpgSnapchat-671654537[1].jpg

Bryllaup: Invitasjonane

Heisann.
Lenge sidan sist. Her går dagane i oppussing og bryllaupsførebuing så tid er noko me ikkje har for mykje av. Dette er den seiste tida vår i det vesle huset, me flyttar i nær framtid(!!) og om ein kort månad så giftar me oss på låven. Eg skal ikkje legge skjul på at det er slitsamt, men på sama tid så er det spenning i kvardagen. Eg trur dette er i periode i livet me kjem til å sjå tilbake på om nokre år og vere glade for at me ikkje treng og gjenta det. Me satsar på at både ekteskapet og huset er ein langvarig investering.

Førebuingane til bryllaupet har vore overveldande, men når eg har verdas flinkaste, mest støttande og oppmuntrande trulovar så må eg sei at det har gått overraskande bra. Trulovaren min Line, har hjelpe til med det meste av førebuingane og ein av dei fyrste tinga me gjorde saman var og lage invitasjonane. Her er det Line som skal ha all æra, eg sat berre og sa ja eller nei, det var ho som designa heile oppsettet. Invitasjonane er for lengst sendt ut og svara på, og utan at eg hadde planlagt det så hadde eg att eitt som eg skal spare på. Tips: Spar på ein invitasjon, bordkort og eit takkekort som minne. Det trur eg er noko som ein kjem til å sette stor pris på i ettertid.

_DSC9588.JPG

_DSC9590.JPG
_DSC9586Slik blei det sjåande ut, eg er så fornøgd med korleis det blei til slutt. Då eg var i botanisk have i fjor sommar fekk eg så dilla på grøne planter og hageliv. Derfor har eg vidareført noko av dette til bryllaupet og eg synes at det passar godt til oss. Me valte også og lage personelge frimerke og det blei prikken over i’en. Eg håpar invitasjonane gjev eit lite innblikk i korleis me er som par, litt humor og lite glam. Me snakkas!