Kjærleik

Eg er så lukkelig, på laurdagen gifta eg meg med verdas flottaste og snillaste mann. Me flytta inn på garden tre veker før bryllaupet skulle stå. Det har vore hektisk og stressande, for utan familie og venner hadde me aldri hatt sjans. Me har så mange fine folk rundt oss og eg blir heilt rørt over kor mykje dei har stilt opp. Bryllaupet har vore ein stor jobb, og me har levd i ei «jobbe-boble». Der me har stått opp tidlig, jobba med hus og låven og avslutta ved leggetid. Me har ikkje hatt tid til fjellturar, sosiale arrangement og kjærast-tid, alt har gått til planlegging og jobbing. Nå som alt er over så kjenner eg meg litt tom, eg har grått mykje dagane etter bryllaupet. Det vekker så mange kjensler, som eg ikkje har hatt tid til å kjenne på før nå. Det er mest gledestårer, eg les gjennom kort og helsingar og blir så rørt. Eg gret ein skvett og tenkjer kor heldige me er, me har lært mykje om oss sjølve og kvarandre i denne prosessen. Eg har fått kjenne på kor sterk denne kjærleiken er, og kor fint det er å ha ein bestevenn og kjærast. Eg er sikker på at eg er verdas lukkeligaste og det er vel derfor kjenslene går løpsk. Det er så overveldane og eg sit att med så mange intrykk. Dette blei eit personleg innlegg, men akkurat nå trong eg og sette ord på kva eg kjenner. Nå framover når ryddinga er over, så skal eg sysselsette meg med hobbyar igjen, og det skal bli heilt fantastisk !!
20170715_152821.jpg

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s