Forglemmegei

Det er noko spesielt med forglemmegei, den skil seg ut på ein spesiell måte synes eg. Eg tenkte at eg ville dele diktet om korleis forglemmegei fekk dette namnet. Eg synes det er så søtt, at eg nesten kunne hatt det på veggen.

_DSC1095

Når våren kjem, flyr ein engel gjennom verda og kallar på alt som skal opp av jorda.

Fyrst seier engelen: Vesle snøklokker, vakn opp! Så kjem snøklokkene fram. Så seier engelen: Mine skjønne hestehov, vakn opp! Og hestehoven tittar fram. Deretter blåveis og kvitveis – alle vårblomane, ein etter ein. Og alt saman kjem: graset, lauvet på trea, og hele sommaren kjem.

Men så var det ein liten blom som venta og venta. Er det ikkje snart min tur, tenkte blomen, for den ville så gjerne hilse på sola og sommaren. Men ennå hadde ikkje engelen kalla på den.

«For – glem – meg ei» kviskra blomen. «Ja, det er sant» svara engelen. For han høyrer kva alle blomstrane kviskrar.

Forglemmegei skal du heite frå denne dag! Og slik fekk blomen namn. Alltid stend den og ser opp i himmelen – liksom den heile tida takkar for at den ikkje blei gløymt.1435327385642[1]
20150626_171107[1]

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s