DIY: Eukalyptus-krans

20171203_143535Denne helga har gått verkeleg fort, føler at eg har gjort så mykje og samtidig vore så sosial. Ja, nokre helger blir slik. I dag har eg rydda og vaska igjen, og hatt middagsgjester, det synes eg er kjempe koselig. Men nå kjenner eg meg klar for avslapping resten av kvelden. I dag lagde eg meg ein superenkel krans og den pyntar så fint opp i heimen, dessutan så luktar den fantastisk. Den er fersk og fin nå, men eg synes at eukalyptus held seg bra når den har tørka og. Så eg håpar at eg kan la den henge ei stund for eg synes rett og slett at den er heilt herlig. Eg hadde eukalyptus i brudebuketten min og, og det var perfeksjon.
20171203_140437
Til kransen treng du ikkje meir enn det eg har på dette bilete, med mindre du vil ha litt meir pynt. Tjukk ståltråd, tynnare og litt mjuk ståltråd, hage-saks, klyppe-sak, tråd og den planten du vil bruke. Det er sikkert fleire måtar og binde ein krans på, men eg gjer det heilt enkelt, eg ser jo at dei som kan det gjer det finare enn meg men eg er fornøgd med asymmetri og at det ser «tilfeldig» ut.
20171203_142656
20171203_143453
Slik blei den! Viss du søker opp # eukalyptuskrans på Instagram så får du opp enda fleire variasjonar. Ha ein framleis fin 1.advent.

One more chance to be inspired

Det nærmar seg jol, det er ei fin høgtid som både vekker mykje sorg og glede. Ein minnas dei som ein har mista og kjenner på saknet av dei. Og så gler ein seg over alle dei gode menneska ein har rundt seg, for dei må ein ikkje gløyme. Det blir litt ekstra med kjensler i høgtida, og det er viktig å ta seg tid til å kjenne på.
20171125_103108
20171126_085440.jpg
Eg har starta så smått på jolevask og pyntinga. Eg brukar mange produkt frå C Heyerdahl, og det er mykje på grunn av at det luktar så reint. Eg er så nøgd med desse såpene, og kjøper dei på min lokale gardsbutikk «Siloen».
Det blir enkelt her i år, ljos i glasi og etter kvart nokre nissar, men eg har ikkje nok til å pynte eit heilt hus. Synes det er heilt greitt og ha det litt enkelt. Eg tenkjer at eg har lyst til å lage kransar til å henge ute, men spørs om at det endar med at eg kjøper.
20171126_145451
Eg gjer alt eg kan for å redusere stresset, for denne joli kjenner eg bare at det ikkje går. Bare tanken på alt som skjer i desember gjer at eg gruar meg, eg må bare akseptere at eg kan ikkje vere med på alt. Det er viktig å lytte til seg sjølv og eigne grenser, uansett om ein er gravid eller ei. Det har lett for å bli for mykje og advent skal vere ei hyggelig ventetid. Så eg hentar meg inn der eg kan, kosar meg der eg kan og senkar skuldrane. Eg skal gjere ting som gjev meg energi, slik som her om dagen, då eg og venninna mi lagde Sarah Bernhardt (link for oppskrift). Det er slike ting eg gjerne vil ha tid til, også droppar eg kjøpesenter-stresset og det synes eg er ein fin ting.
20171127_180438

Litt strikke-relatert slik på tampen. Her er buksa som eg strikkar på. Snøløvbukse trur eg den heiter. Eg strikkar den i mini sterk, eit nydelig silkemjukt og tynt garn. Heilt herlig frå fødsel til våren tenkjer eg. Så koselig og strikke så smått, eg nyter det berre. 20171125_154058.jpg
Ein liten sjavfie, nå er eg i 2. trimester og føler at tida går så fort. Eg er så stolt av at det endelig byrjar å synes og det er fint synes eg. Eg kjenner masse spark og full aktivitet der inne så det er veldig koselig.

Garnkjøp i vinterland

I dag har eg vore innom min lokale garn- og interiørbutikk. Den er sesongstengt mellom jol og påske så nå gjeld det og fylle opp i garnlageret sitt. Eg held på med hemmelig jolegåvestrikk så derfor kan eg ikkje vise fram ferdige prosjekt heilt enda. Så då får eg vise fram mitt nye garnkjøp.
23768695_10154847523790836_1440204733_o
Eg kjøpte nokre nøster mini sterk frå Du store alpakka. Dette skal bli to ullbukser med selar og snøløvmønster. Det er nokså kjappstrikka så då tenkte eg ein bukse i nyfødt størrelse og ein som passar til hausten. Grønfargen synes eg var heilt utrulig fin, og håpar den kjem godt fram på bilete. Dei søte skoa bruka min mann då han var liten, og eg synes det er kjempefint og ta vare på slike koselige ting.

23798047_10154847523780836_1092101404_o.jpg

Eg synes det er så koselig og endelig ha ork og motivasjon til å strikke igjen, kjenner at det gjer noko med meg. Nå er strikkemotivasjonen her som aldri før, og eg ser fram til å gjere ferdig nokre prosjekt og starte på nye prosjekt til barnet som kjem. Eg skal oppdatere når eg har kome igang, for desse er det ingenting hemmelig med.

Bryllaupet og tida etter

Ingrid og John Gunnar49.JPG
Hei. Nå kan ein for lengst sei at kveitebrødsdagane er forbi og kvardagen har innhenta oss. Eg skal innrømme at det var deilig og byrje på jobb igjen etter bryllaupet, leve i huset vårt – og berre vera oss to saman med dei firbeinte. Det er virkelig koselig med bryllaup og førebuingar, men eg er nok aller mest glad i kvardagen som ektepar. Der det blir diskutert kven sin tur det er til å vaske golvet eller der eg sender sms om han kan kjøpe med brød og mjølk. Slik er det nok for dei fleste, romantikken er der framleis men i kvardagen må ein samarbeide og finne løysningar som passar for begge.

Me rakk ikkje å lande heilt etter bryllaupet, for dagar etter fant me ut at me venta vårt fyrste barn. Den hyggeligaste nyheiten me kunne få, men og eit lite sjokk. Til våren kjem det ein gut på garden og me ser fram til å bli kjent med han. Me skal kose oss i denne fine ventetida, lese litt babybøkar, gjere klart eit babyrom og sjølvsagt strikke babyklede.
Eg veit ikkje heilt kor mykje varme plagg eg treng til ein vårbaby, men må prøve og planegge fram mot neste haust og tenkte eg. Det vil nok bli mange strikkeoppdateringar framover, og kanskje litt ana.

Ingrid og John Gunnar8.JPG
Ha ei fin helg!

Ny strikkebok

Strikkelysten har ikkje vore til stades på fleire månadar, eg har rett og slett ikkje hatt særlig overskot til det. Eg har kjøpt garn, lagt opp og rekt opp igjen før eg har fått strikka fyrste omgang. Gnisten har nok berre ikkje vore til stades, og eg har sjølvsagt sakna strikkegleda. Men eg merkar at nå, endelig etter så mange månadar så må eg strikke igjen, det kriblar i fingrane og det kjennes så godt. Eg har kjøpt meg ny og fin strikkebok; «Strikk meg» av @knitsandpieces på Instagram.
20171028_124951.jpg
Eg har jo veldig mange strikkebøkar nå men eg blei så positivt overraska over at denne var så grundig og ryddige oppskriftar. Dette er ei bok med høg kvalitet, den er veldig ordentlig og nøye. Den er utrulig stor og tjukk og heilt fantastisk gjennomført og fin. Det er ei slik type strikkebok som ein får lykkekjensle av. Så herlig! Nokre av oppskriftene har eg frå før, men eg er meir glad i og bla i ei bok enn mange lause ark.
Eg har lyst til å strikke det aller meste, det klør i fingrane til å produsere nokre plagg.
20171029_115754
Eg kjøpte og litt garn til den vakre Snøløvgenseren, det måtte bli sterk frå du store alpakka. Dette blir fint altså, oker er ein heilt fantastisk farge samtidig som den er kjønnsnøytral. Det er herlig når ein kjenner seg motivert for eit nytt strikkeprosjekt. Nå skal eg halde koken framover.

Roterommet

Heilt sidan me flytta inn i huset så har me hatt eit «roterom». Der alt som ikkje har hatt ein fast plass har blitt lagt. Her lagrar me bøkar, hobbysaker og alt mogleg ana rot. Eg har irritert meg over dette rommet i lang tid nå, og eg føler at dette rommet påverkar resten av huset. Etter nokre episodar med «norske rotehjem» fant eg ut at eg måtte ta tak i dette rommet, for eg orkar ikkje å ha det slik.22768335_10154783270165836_1573167735_o.jpg
22752063_10154783269940836_337719315_n.jpg
Slik såg det ut då eg starta med å tømme rommet. Eg må legge til at dette er midlertidig oppbevaring, for mesteparten av dette skal opp på loftet (bortsett frå garnet og hobbytinga mine). Men foreløpig er loftet fullt av barneklede frå 80-talet så der skal svigermor vere med på dugnad, men det tek me til våren eller sommaren. Ein ting om gongen, nå skal bruksarealet fyrst koma i orden. Eg har framleis ting som eg ikkje veit kva eg skal gjere med. Gamle bilete frå ungdomsskulen til dømes, det er jo morosamt og ha, men korleis organisere det best mogleg? Det får eg tenke litt på.
22711152_10154783269945836_1478481697_n
Slik skulle eg gjerne hatt det, men tinga må sorteras og ryddas i fyrst.
22751940_10154783270100836_2003717146_n
Slik blei resultatet etter fleire timars arbeid, så godt og få sett gjennom alt og sortert John Gunnar sine ting og mine ting frå kvarandre. Nå har eg askar som eg skal ta med til bruktbutikken, posar med sommarklede og klede som eg skal legge i Fretex container.
Det er ikkje sikkert at ryddeguruen Marie Kondo hadde blitt imponert, for ho er nok litt streng. Men eg er sikker på at Synnøve Skarbø hadde blitt litt imponert over prosessmålet. For nå er eg eit steg nærare oversikt og orden, sjølv om det framleis er ein lang veg og gå. Neste rom som eg må ta for meg er kontoret mitt, men der må eg ha ein skikkelig plan før eg startar. For der blir det forandring!

Hageprat

20170719_104936.jpgNå er det tid for litt hageprat igjen, for nå er det ei stund sidan seist. I fjor la eg tulipanlauk i jorda før frosten kom, og i vår venta eg spent. Det var vel på den tida me måla huset, i mai trur eg. Då såg eg nokre grøne blader med ein liten knopp. Eg venta spent og tålmodig, like før tulipanen var i ferd med å blomstre så såg eg at eit dyr hadde ete heile blomsten.. Eg blei så skuffa, og mistanken gjekk fort til Simba. Nå i ettertid er eg ikkje så sikkert på at det var Simba som åt dei opp, eg mistenker rådyra. Slik kan det gå.
20160917_131021
Det er slik det er med hagen, ein puttar noko i jorda, bygger opp spenninga og håpar at det veks seg fint og frodig. Og viss det går bra så blir ein heilt i ekstase og går det dårlig vil ein berre gløyme heile nederlaget. Hage altså, at det kan vere så moro og så engasjerande! 20170718_095216.jpg20170718_094122.jpg
Bak dei søte dyra er den fine rosebusken. Den byrja å blomstre tre dagar før bryllaupet, eg blei såg glad då eg oppdaga det. 20170718_101725.jpg
20170718_094738
Rosebusk eller ei, nokon må jobbe i slåtten og. Flinke arbeidskarar.
20170718_100529.jpg
Eg har fleire planer for hagen i åra som kjem, dette året har eg mest luka og haldt ugras vekk. Eg har planta ein bærbusk og har fått eit steinbedd som eg skal planlegge. Høgt på ynskjelista stend eit drivhus, men me får sjå. Hengekøye er og høgt prioritert, men det er til avslapping. Eg blir så inspirert av hageblader og særlig Hagen min på NRK. Det er så mykje fint folk får til, uansett klima. Ein får til det ein vil.

Kjærleik

Eg er så lukkelig, på laurdagen gifta eg meg med verdas flottaste og snillaste mann. Me flytta inn på garden tre veker før bryllaupet skulle stå. Det har vore hektisk og stressande, for utan familie og venner hadde me aldri hatt sjans. Me har så mange fine folk rundt oss og eg blir heilt rørt over kor mykje dei har stilt opp. Bryllaupet har vore ein stor jobb, og me har levd i ei «jobbe-boble». Der me har stått opp tidlig, jobba med hus og låven og avslutta ved leggetid. Me har ikkje hatt tid til fjellturar, sosiale arrangement og kjærast-tid, alt har gått til planlegging og jobbing. Nå som alt er over så kjenner eg meg litt tom, eg har grått mykje dagane etter bryllaupet. Det vekker så mange kjensler, som eg ikkje har hatt tid til å kjenne på før nå. Det er mest gledestårer, eg les gjennom kort og helsingar og blir så rørt. Eg gret ein skvett og tenkjer kor heldige me er, me har lært mykje om oss sjølve og kvarandre i denne prosessen. Eg har fått kjenne på kor sterk denne kjærleiken er, og kor fint det er å ha ein bestevenn og kjærast. Eg er sikker på at eg er verdas lukkeligaste og det er vel derfor kjenslene går løpsk. Det er så overveldane og eg sit att med så mange intrykk. Dette blei eit personleg innlegg, men akkurat nå trong eg og sette ord på kva eg kjenner. Nå framover når ryddinga er over, så skal eg sysselsette meg med hobbyar igjen, og det skal bli heilt fantastisk !!
20170715_152821.jpg

Eg gledar meg så

20170701_1550261.jpgOm 15 dagar stend eg der, med lort under neglene og ein heilt vedunderleg kjole. Perfekt kan det ikkje bli, men det er heller ikkje meininga. Me har framleis litt og gjere før dagen er her, men det byrjar verkelig og kjennes at me snart er i mål. Sjølv om eg er sliten og min framtidige mann og er det, så kjenner eg meg så lykkelig. Me har nettopp flytta inn på garden og eg skal gifte meg med den snillaste mannen eg kjenner. Eg føler meg så heldig. Tida nå går til rydding på låven, koma på plass i huset og dei seiste detaljane før alt er på plass. Eg kosar meg med førebuingane, og eg gledar meg verkelig til eg sit i den frisørstolen igjen, og korleis eg då vil føle meg. *Det kriblar i magen.
IMG_20170630_134857_843[1]
IMG_20170701_163023_944[1].jpgSnapchat-671654537[1].jpg

Bryllaup: Invitasjonane

Heisann.
Lenge sidan sist. Her går dagane i oppussing og bryllaupsførebuing så tid er noko me ikkje har for mykje av. Dette er den seiste tida vår i det vesle huset, me flyttar i nær framtid(!!) og om ein kort månad så giftar me oss på låven. Eg skal ikkje legge skjul på at det er slitsamt, men på sama tid så er det spenning i kvardagen. Eg trur dette er i periode i livet me kjem til å sjå tilbake på om nokre år og vere glade for at me ikkje treng og gjenta det. Me satsar på at både ekteskapet og huset er ein langvarig investering.

Førebuingane til bryllaupet har vore overveldande, men når eg har verdas flinkaste, mest støttande og oppmuntrande trulovar så må eg sei at det har gått overraskande bra. Trulovaren min Line, har hjelpe til med det meste av førebuingane og ein av dei fyrste tinga me gjorde saman var og lage invitasjonane. Her er det Line som skal ha all æra, eg sat berre og sa ja eller nei, det var ho som designa heile oppsettet. Invitasjonane er for lengst sendt ut og svara på, og utan at eg hadde planlagt det så hadde eg att eitt som eg skal spare på. Tips: Spar på ein invitasjon, bordkort og eit takkekort som minne. Det trur eg er noko som ein kjem til å sette stor pris på i ettertid.

_DSC9588.JPG

_DSC9590.JPG
_DSC9586Slik blei det sjåande ut, eg er så fornøgd med korleis det blei til slutt. Då eg var i botanisk have i fjor sommar fekk eg så dilla på grøne planter og hageliv. Derfor har eg vidareført noko av dette til bryllaupet og eg synes at det passar godt til oss. Me valte også og lage personelge frimerke og det blei prikken over i’en. Eg håpar invitasjonane gjev eit lite innblikk i korleis me er som par, litt humor og lite glam. Me snakkas!